ผศ.โกศล  พิณกุล     
ภาพความรู้สึกกึ่งนามธรรม
SAMI  ABTRACT

   เคยเขียนถึงงานศิลปะที่ต้องใช้ความรู้สึกในการดูสัมผัสงานมาบ้างแล้วในตอนนี้จะกล่าวถึงภาพจากความรู้สึกกึ่งนามธรรม

คือในภาพยังคงรูปร่างของสิ่งนั้นๆอยู่แต่ในรายละเอียดถูกต้องตัดทิ้งไป  ใช้สีตามใจในความรู้สึกของผู้วาดภาพ การกระทำเช่นนี้บุคคลทั่วไปก็อาจทำได้ถ้ากล้าพอที่จะทำ  เพราะคำว่านามธรรม คือ ไม่ปรากฤรูปมีแต่คำพูด คำอธิบาย คนฟังจะต้องใช้ปัญญาในการคิด และฟังเหมือนๆกัน คำสอนของศาสดาในศาสนาต่งๆ ล้วนแต่เป็นนามธรรมจะเห็นรูปธรรมก็ขึ้นอยู่กับการที่ผู้นั้นปฏิบัติให้รู้แจ้งเห็นจริงแต่บางครั้งในคำสอนก็ถูกชักนำให้คิดให้เห็นเป็นรุปลักษณ์เหมือนรูปวาดในศาสนา คนวาดก็วาดตามนามธรรมเกิดเป็นรุปธรรม  คนดูก็คล้อยตามรูปนั้นๆ ถ้าใช้ปริญญาคิดก็เกิดมรรคผล แต่ถ้าขาดปัญญาก็เกิดการยึดติดเชื่อตามรูปมิได้ละวางหลุดไปไหน  ดังนั้นภาพนามธรรมหรือภาพกึ่งนามธรรมเฉียดๆธรรมเข้าไปทุกที ใครที่เข้าไปใกล้มากก็เกิดปัญหาแทนปัญญา มีศาสนาพุทธบางความเชื่อให้คนที่ศรัทธาใช้สีทาบ้านวาดลงบนเฟรมผ้าใบขึงไว้เทลงไปหลายๆสี จับเฟรมเองไปมาแล้ว แต่จะทำให้สีไหลบนเปเองอย่างที่มันอยากจะไหลห้ามสร้างรูปลักษณ์ใดๆขึ้นมาเองนอกจากเข้าสมาธิขณะเทสีให้ไหลจนผู้ทำเห้นสมควรก็หยุดปล่อยให้สีแห้งแล้วนามาพลิกดูด้านโน้นด้านนี้อย่างอิสระ จ้องแผ่นที่ไหลไปมาว่าเป็นอะไรในความรู้สึก รูปก็สำเร็จแค่ตรงนั้น
 กรรมวิธีนี้บอกอะไรบ้าง..สิ่งที่ได้คือ…
- การปล่อยจิตให้ว่างขณะที่เทสีและเอียงไปมา
- จิตคนไม่เคยว่างเหมือนสีต่างๆ ที่สัมพันกันผสานกันหลายเรื่องจนเครียด
- ขั้นสุดท้ายมานั่งดูสิ่งที่เกิด เสมือนคนหยุด – คิด – ทบทวน  เปรียบเสมือนคนบางครั้ง อาจต้องทยทวนตัวเองและคิดแก้ปัญหา  ด้วยปัญญา
จากภาพกึ่งนามธรรมรูปนี้เป็นลักษณะของช้าง ครั้งหนึ่งเราใช้รูปช้างเป็นสัญลักษณ์ ในหลายอย่างบัดนี้ช้างดูเลอะเลือนไปจากความทรงจำ จากสีแดงทองที่สง่า บัดนี้ไม่ใช่อย่างที่เห็นว่าเปล่งปลั่งอีกแล้ว มันเป็นสัจจะธรรมครับ