อีกหนึ่งความคิดของการพัฒนางาน “ จิตรกรรมไทย ”  ใน รศ ๒๒๗                         

 โดย... กลุ่มอุโบสถ                   

 เมื่อกล่าวถึงนิทรรศการ  รวม“รักษ์” จิตรกรรม ในรศ.227 เป็นการรวมกลุ่มของศิลปิน 8 คน ที่หลงใหลในเอกลักษณ์ ของศิลปะไทย  ที่ใช้พู่กัน บรรจงตัดเส้น สะบัดความพลิ้วไหว ของลวดลาย กนก  ประสานกับเนื้อหา สาระความสำคัญของเรื่องราว  ทางวัฒนธรรม  ประเพณี  พุทธศาสนา และ เทวะบูชา  นำไปสู่จินตนาการด้วยอารมณ์ ที่อิ่มเอิบด้วยความรัก  ในการสร้างสรรค์ ผลงานอย่าง บริสุทธิ์ ในนามของกลุ่ม  อุโบสถ
        จิตกรรมไทย ตั้งแต่สมัยดั้งเดิม  มาจนถึงปัจจุบัน ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงตามสมัยนั้นๆ  ฝีมือจิตกรแต่ละยุค ก็มีการพัฒนา ด้วยเทคนิคและวิธีการต่าง ตามสมัยเช่นกัน จิตกรรมไทย ในรัตนโกสินทร์ศก227 ปี (จิตกรรมไทยในรศ.227 ) คือปัจจุบันซึ่งเป็นยุคของศิลปิน กลุ่มอุโบสถ ได้รับช่วงต่อและพัฒนารูปแบบ เรื่องราว เทคนิค วิธีการในการแสดงออก ทางศิลปะ ตามแนวความคิดของแต่ละบุคคล   ทั้งยังไม่แรงบันดาลใจจาก สภาวะแวดล้อม วิถีชีวิต  วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อมรอบด้าน ส่งผลให้บังเกิดผลงาน สร้างสรรค์ทางศิลปะในที่สุด
         ทั้งนี้ปัจจัย สำคัญในการสร้างสรรค์ ผลงานจิตกรรมไทย ของ กลุ่มอุโบสถ  เพื่อเป็นการบูชา รับใช้ ศาสนา และอนุรักษ์ สมบัติของชาติให้คงอยู่สืบไป